د فطرت مخا لف
د فطرت مخا لفت
چې ډ غرې وهي غره سره پښېما ن شي
چې ډ ير وويني يو بل نو مينا ن شي
د فطرت چې مخا لف وي نسکوريږي
که يې سر وچت لا بره تر ا سما ن شي
دوخت وړا ندې تدا بير نيول پکا روي
فا يده نکړي چې بې وخته په ا رما ن شي
چې د زړه ا را دې پټې سا تي زړه کې
د زړه مينه يې د بل د زړه جا نا ن شي
د هد ف مزل يې خو ښ وي تر زر کا له
بې هد فه په يو څو ورځو ستوما ن شي
با ز چې ګرځي په غرور بره هوا کې
د حريص په دام کې و نښلي نا دان شي
چې د وستي کړي د د نيا تر ګټو پو رې
زرد پا ره د وستي پا ته د ښمنا ن شي
د کم ا صلو د ا خو يو نه ا و عا د ت وي
په لستو ڼي کې به ستا مرګي ما را ن شي
زه د مينې سلا مو نه ورته لېږم
سا د ه يا ر مې سلا مو نو ته حيران شي
زه خنجربه يې تر خوا په منډه ورشم
که يا ر زما خوا ته قد م وا خلي روا ن شي
١ / ٢ / ١٣٨٧
